ukruplfrencs

+38 067 243 6378

Szpachle magnezowe produkcji “NPP “UKRMAGNEZIT” SP. Z O.O.

 

Szpachle magnezowe (SzM) producenta krajowego “NPP “Ukrmagnezit” – to szpachle opracowane specjalnie dla płyt magnezowych. W ich skład, podobnie jak i płyt, wchodzi spoiwo magnezjowe (tlenek magnezu) pozwalające na maksymalną spójność podłoża (płyta magnezytowa) i pokrycia (szpachla). Dzięki temu osiąga się maksymalną współpracę między tymi materiałami i praktycznie jednakowy sposób reagowania zmiany temperatury czy wilgotności.

 

Główne przeznaczenie szpachli magnezowych – wyrównywanie powierzchni ścian z płyt magnezowych oraz ich spoinowanie. Podczas wyrównywania powierzchni SzM mogą być wykorzystywane do nałożenia zarówno wstępneych, jak i końcowych warstw szpachlowych.

 

Oprócz podstawowego przeznaczenia, SzM mogą również być wykorzystywane dla wyrównywania innych powierzchni np. ceglanych, cementowych, betonowych. Szpachle magnetyzowe zaleca się też stosować jako końcowe szpachlowanie w pomieszczeniach o podwyższonych wymogach higienicznych

 

Główne właściwości użytkowe SzM

Wysokie właściwości użytkowe szpachli magnezowych uzyskuje się dzięki wykorzystaniu do produkcji znacznej ilości tlenku magnezu. Dzięki temu szpachla jest trwała ma dobre antyseptyczne i bakteriobójcze właściwości, a także odporność na zmiany temperatury i wilgotności.

 

Obecnie “NPP “Ukrmagnezit” sp. z o .o. oferuje jeden rodzaj szpachli S.2.SzM2, produkowany według standardu DSTU B W.2.7-126-2011 «Mieszanki budowlane suche modyfikowane. Ogólne warunki techniczne».

 

Właściwości:

 

 

Zakres stosowania

 

Główny obszar zastosowania SzM– wygładzanie i remont płyt magnezowych i ich spoinowanie.

SzMmoże być wykorzystywana podczas prac wewnętrznych i na zewnątrz do przygotowania powierzchni mineralnych (magnezowych, betonowych, cementowych, ceglanych i gipsowych podłoży pod ostateczne wykończenie), a także dla spoinowania szczelin między mineralnymi płytowymi materiałami wykończeniowymi.

Grubość warstwy podczas jednego nałożenia- nie więcej niż 2 mm. Może być stosowana dla wypełniania niewielkich pęknięć i otworów o głębokości do 3 mm.
Po związaniu może być malowana farbami wodo-dyspersyjnymi, tapetowana tapetami, można na nią nakładać materiały dekoracyjne.Nie stosuje się do remontu posadzek. Stosowanie w miejscach ciągłego oddziaływania wilgotnego powietrza może doprowadzić do miejscowego pojawienia się soli na powierzchnię.

Zaleca się stosowanie jako wierzchnia warstwa w pomieszczeniach o wysokich wymogach sanitarno-epidemiologicznych.

 

Skład i pakowanie

 

Szpachla magnezowa, produkowana jest jako dwukomponentowa i pakowana w dwa opakowania.

Po zmieszaniu tych dwóch składników powstaje roztwór, podobny do cementu, wiążący w warunkach powietrzno-suchych w określonym czasie (nie więcej niż 40 minut).

 

Przygotowanie podłoża

 

Przygotowanie podłożą odbywa się zgodnie z SNiP 3.04.01-87 oraz DBN W.2.6-22-2001.

Podłoże powinno być mocne, suche lub minimalnie wilgotne (przy wysokiej temperaturze i niskiej wilgotności powietrza). Przed zastosowaniem mieszanki należy oczyścić podłoże z kurzu, luźnych cząstek, plam oleistych i innych substancji, które mogą pogorszyć przyczepność. Podłoże nie powinno mieć zagłębień i szpar o głębokości ponad 3 mm. Wszystkie warstwy lakierów lub farb należy uprzednio usunąć. Nietrwałe podłoża i podłoża o dużej wodochłonności należy uprzednio zagruntować. Podłoża o gładkiej powierzchni należy zmatowić papierem ściernym dla uzyskania szorstkiej powierzchni.

 

Przygotowanie roztworu

 

Do przygotowania szpachli należy ręcznie lub za pomocą mieszadła i, niskoobrotowej wiertarki z, wyzmieszać zawartość opakowania 1 (sucha mieszanka) i 2 (rozwadniacz) w proporcji 1 kg suchej mieszanki na 0,5 litra rozwadniacza rozrabiacza. Zaleca się wprowadzać suchą mieszankę z opakowania 1 (np. 100 g) do rozwadniacza z opakowania 2 (odpowiednio 50 ml (61g)), intensywnie mieszając do uzyskania jednolitej masy.

Należy przygotowywać taką ilość szpachli, którą będzie się w stanie zużyć w ciągu 20-30 minut, ponieważ szpachla szybko wiąże, zaś po 40 minutach zaczyna twardnieć.

W celu uzyskania mniej gęstej szpachli dopuszcza się rozcieńczanie gotowej już szpachli czystą wodą, nie więcej jednak niż 100 ml/1 kg suchej mieszanki.

 

Sposób użycia

 

Wygładzanie powierzchni dokonuje się w sposób tradycyjny. Zaleca się wykorzystywać gumową szpachelkę lub szpachelkę ze stali nierdzewnej, plastiku.

Maksymalna dopuszczalna grubość warstwy podczas jednego nałożenia nie powinna przekraczać 2 mm. Wygładzanie ponad 2 mm odbywa się poprzez wielokrotne nanoszenie warstw szpachli i układania siatki szklanej/flizeliny w celu wzmocnienia powierzchni.

Na bardzo chłonnych powierzchniach przy grubości warstwy ok. 0,5 mm wygładzanie należy prowadzić nie dłużej niż 1 min.

Podczas spoinowania (2-8 mm) pomiędzy płytami magnezowymi zaleca się, po naniesieniu szpachli w spoinę, nakleić wzmacniającą taśmę z włókna szklanego z i zacieraniem po świeżej warstwie szpachli. Po tym jak warstwa przestanie się kleić należy natychmiast nanieść końcową warstwę szpachli, rozcieńczonej do minimalnej gęstości.

Dla poprawy gładkości, po 1-2 godzinach po naniesieniu wyrównującej warstwy (po tym jak warstwa szpachli przestaje się kleić), szpachlowaną powierzchnię wygładza się miękką wilgotną (nie mokrą) gąbką (np. kuchenną ze spienionego piano-poliuretanu). Po tym mokrą warstwę szpachli wygładza się plastiykową szpachelką. W razie konieczności, daną czynność należy powtórzyć kilkakrotnie, nie dłużej jednak, niż do momentu osiągnięcia wysokiej twardości, kiedy szpachla, namoczona wodą, nie jest już plastyczna. Po przeprowadzeniu tych czynności nie ma potrzeby szlifować powierzchnii ę. W razie zaistnienia potrzeby szlifowania powierzchni, prace należy wykonać od razu po tym, jak szpachla przestanie się kleić (1-2 godziny), w przeciwnym razie szpachla osiągnie wysoką twardość i ta czynność stanie się trudna do zrealizowania. Szlifowanie odbywa się za pomocą drobnego papieru ściernego lub siatki wolframowej. Po zakończeniu prac należy od razu umyć narzędzia ciepłą wodą. Twardą już szpachlę można usunąć w sposób mechaniczny.

 

Warunki zewnętrzne podczas prowadzenia prac

 

Optymalna temperatura 18-25°C
Optymalna wilgotność 60-70%
Dopuszczalna temperatura 5-30°C

 

W okresie twardnienia szpachli należy unikać szybkiego wysychania, bezpośredniego oddziaływania promieni słonecznych i ujemnych temperatur. Zaleca się by twardnienie odbywało się przy wilgotności ok. 70% i temperaturze 10-25°C nie mniej, niż 16 godzin.

 

Parametry techniczne

 

Kolor  biały
Ilość rozwadniacza, potrzebnego do rozrobienia 1 kg suchej mieszanki, l, L 0,5
Czas wykorzystania przygotowanego roztworu, min, nie mniej 30
Maksymalna ilość wody potrzebnej do dla rozcieńczenia roztworu, dla 1 kg suchej mieszanki, ml 100
Zalecana grubość warstwy, mm, nie więcej 2
Ilość wypełniacza, mm, nie więcej 0,2
Rozpływ,cm 7±2
Wytrzymałość na ściskanie po 28 dobach, MPa, nie mniej 7,0
Wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu po 28 dobach, MPa, nie mniej 1,0
Odporność na pęknięcia Brak pęknięć w warstwie o grubości 2 mm
Przepuszczalność pary, mg/m*godz.*Pа, nie mniej 0,05
Skurcz, mm/m, nie więcej 1,5
Przyczepność do podłoża, w warunkach powietrzno-suchych, MPa, nie mniej 0,3
Odporność na mróz, cykli, nie mniej 75
Szacunkowa ilość suchej mieszanki na warstwę o grubości 1 mm, kg/m2 1,5
Szacunkowa ilość suchej mieszanki na 1 litr wypełnionej objętości, kg 1,5

 

Uwagi

Do uzyskania najlepszego jakościowo roztworu należy bezwzględnie przestrzegać ww. proporcji. Nie dopuszcza się dodawania do roztworu wody w ilości większej, niż wskazane maksimum.

Nie można mieszać szpachli z innymi napełniaczami i spoiwami.

W sytuacji wykorzystania szpachli w warunkach innych niż wyżej opisane, należy zwrócić się do producenta.

 

Warunki i okres użytkowania

 

Gwarancyjny okres przechowywania- 6 miesięcy pod warunkiem przechowywania w chłodnym i suchym miejscu w zamkniętym opakowaniu producenta. Nie przechowywać w otwartym lub uszkodzonym opakowaniu. Nie zamrażać opakowań jak też, nie przechowywać w pobliżu urządzeń grzewczych. Nie obciążać niczym szpachli w trakcie przechowywania.
Po upływie okresu gwarancyjnego dopuszcza się wykorzystywanie materiału tylko po weryfikacji jego przydatności.

Środki ostrożności: należy unikać kontaktu szpachli i jej komponentów z oczami. Jeśli roztwór trafi do oka należy go przepłukać wodą i w razie konieczności zwrócić się do lekarza.

Utylizacja odpadów: resztki niewykorzystanej suchej mieszanki należy zmieszać z rozwadniaczem do osiągnięcia gęstego ciasta. Po utwardzeniu roztwór jest ekologicznie nieszkodliwy i jest utylizowany jako odpad budowlany. Opakowanie utylizuje się jako odpad komunalny.

 

Korzyści ze stosowania SzM